Płaszcz Układu Słonecznego

Płaszcz Układu Słonecznego to część heliosfer. Znajduje się pomiędzy szokiem końcowym a heliopauzą. Płaszcz Układu Słonecznego charakteryzuje się tym, że na jego obszarze wiatr słoneczny wieje z prędkościami poddźwiękowymi. Płaszcz Układu Słonecznego otacza cały Układ Słoneczny oprócz hipotetycznego obłoku Oorta.

Wewnętrzną granicą płaszcza Układu Słonecznego jest szok końcowy. Ma on odległość od Słońca około 80 – 100 j.a. Najprawdopodobniej ta odległość nie jest stała. może ona zależeć od aktywności Słońca i od galaktycznego pola magnetycznego.

Również zewnętrzna granica płaszcza, nazywana heliopauzą jest strukturą dynamiczną, której kształt nadaje oddziaływanie z ośrodkiem międzygwiazdowym. Jeszcze nie tak dawno sądzono, że płaszcz jest wyraźnie asymetryczny, spłaszczony przez opór ośrodka w kierunku ruchu Słońca przez Galaktykę, a w stronę przeciwną rozciągnięty na kształt warkocza komety.

Najnowsze wyniki badań, które dostarczyła sonda NASA IBEX oraz Cassini wykazały, że przyjęty do tej pory model, w którym głównym czynnikiem odpowiedzialnym za kształt heliosfery i płaszcza było oddziaływanie cząstek wiatru słonecznego z cząstkami medium międzygwiezdnego jest niepoprawny. Ważniejszy wpływ ma ciśnienie cząstek oraz ich oddziaływanie z polem magnetycznym .

Tagi: ,